Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/7821 E. 2026/7315 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/71 E., 2025/72 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2025/71 Esas, 2025/72 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü, Dosya içeriğine göre İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli, 2022/582 Esas, 2022/1244 Karar sayılı dosyasında verilen hükme yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 05.06.2024 tarihli ve 2023/532 Esas, 2024/1568 Karar sayılı kararı ile "Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmasından sonra yapılan celselerin açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı celsede okunması ile açıklık kuralının ihlâl edilmesi, hırsızlık suçu açısından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi" gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği; duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi hâlinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1-f bendi kapsamında mutlak surette hukuka aykırılık teşkil edeceğinden Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının diğer yönleri incelenmeksizin aynı Kanun'un 280/1-e bendi gereğince bozulabileceği hususu ile Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 11.02.2026 tarihli ve 2025/2-567 Esas, 2026/79 Karar sayılı kararında "... Kabule göre yapılan bozma sebeplerinin bağlayıcı olmaması da gözetildiğinde, mahkemenin bozma yetkisi yönünden sonucu değiştirmeyeceği açıktır." şeklindeki açıklama da dikkate alınarak Tebliğname'deki "Bölge Adliye Mahkemesince bozma yerine karar verilmesi halinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanamayacağı gözetilerek hükmün bozulmasına" ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.