Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/14157 E. 2026/9844 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/877 E., 2025/1207 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I-Sanık ... (.....) hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.06.2025 tarihli ve 2025/877 Esas, 2025/1207 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf talebinin 05.06.2024 tarihli karar ile süreden reddine karar verildiği, ret kararına yönelik yapılan itirazın da 14.06.2024 tarihinde reddedildiği, mahkemece sanık ... hakkında temyiz edilen kararın bozulmasından sonra sanık ... (.....) yönünden de dosya yeniden ele alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; verilen kararın hukuki değerden yoksun olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; sanık müdafiinin hukuken geçersiz olan karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın cezalandırılmasına yetecek delil bulunmadığına, gece vakti olduğu iddia edilen olayda kamera görüntüsündeki kişinin sanık ... olduğunun açıkça belli olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gereken sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile mala zarar verme suçundan verilen kararın da bozulması gerektiğine, takdiri indirim nedeninin uygulanmamasının da hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.