Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3202 E. 2026/4616 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/62 E., 2022/2076 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 63, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında hükmolunan cezanın eksik olduğuna, sanığın alkol oranının fazla olduğuna ve ehliyetsiz şekilde araç kullandığına, sanığın ehliyetsiz araç kullanmayı alışkanlık haline getirdiğine, üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın alkollü olması tek başına taksir veya bilinçli taksir durumuna sokmayacağına, sanığın alkollü olduğunun şüphede kaldığına, sanığın hızlı olmadığına, mağdurların aniden yola çıktığına, kaza yerinin yaya geçidi olmadığına, yayaların alkollü olduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına, suçun vasfında ve ağırlaştırıcı halinde hata yapıldığına, erteleme ve paraya çevirme uygulanmamasının doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.07.2018 tarihinde saat 03.43 sıralarında sanık otomobil ile yerleşim yeri içinde, gece vakti, aydınlaması olan havanın açık, yolun kuru, düz ve eğimsiz olduğu, hız sınırının 50 km/s olduğu, üç şeritli, iki yönlü asfalt kaplama cadde olan ... Caddesi'ni takiben ... istikametinden ... istikametine seyri sırasında ... Sitesi önünde gidişe göre yolun sağ tarafından karşı tarafa geçmek isteyen ölen ... ve katılan ... isimli yayalara çarpması sonucunda ...’ın hayatını kaybettiği, ...nin ise hayati tehlike geçirecek, ağır (6) derecede etkileyecek oranda vücudunda kırık oluşacak ve dalak çıkarılmasının duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı, sanığın olay esnasında alkollü olduğunun sanık ikrarı, tanık beyanı, adli rapor ile tespit edilmesi, ayrıca sanığın daha öncede alkollü araç kullanmaktan dolayı ehliyetine el konulması nedeniyle olay esnasında ehliyetsiz olduğunun sanık ikrarı ile adli sicilinden anlaşıldığı, sanığın 24.09.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre asli kusurlu bulunduğu, ölen yaya ... ve yaralı katılan yaya ...'nin ise her birisi için ayrı ayrı olmak üzere tali kusurlu bulunduğunun tespit edildiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yalova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.