Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/15430 E. 2026/8597 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/15430
Karar No
2026/8597
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/157 E., 2025/404 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın zararı giderdiğinin dikkate alınması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre beraat kararı verilmesi gerektiğine, CMK'nın 217. maddesine uygun olarak yargılama yapılmadığından hükmün bozulması gerektiğine, sanığın beraatine, aksi taktirde lehe hükümleri alt sınırdan ceza tayini ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanarak hükmün bozulması gerektiğine ilişkin, sanığın temyizinin ise, kendisinin hırsızlık suçu işlendiği sırada olay yerinde bulunmadığına, tavukları getiren yeğeni ağlayınca tavukları satmayı kabul etmek zorunda kaldığının dikkate alınması gerektiğine, tavukları çalıntı olduğunu bilmeden sattıklarının, zararın karşılandığının dikkate alınması gerektiğine, beraatine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa verilen cezaların miktarı itibarıyla sanık müdafiinin duruşma talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/15430, K. 2026/8597, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-15430-e-2026-8597-k-35cdd97383b4