Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/13445 E. 2026/10950 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/13445
- Karar No
- 2026/10950
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2978 E., 2018/969 K. SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi SUÇLARIN TARİHİ : 27.11.2014 öncesindeki zaman dilimi HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede Her ne kadar sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ... süre tutum dilekçeleri ile hükümleri temyiz ederken temyiz nedeni belirtmemiş iseler de kurulan hükümlerde CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtarata yer verilmediğinden ve adı geçenlerin sonraki tarihli dilekçeleri ile temyiz sebebi göstererek temyiz dilekçeleri sunduklarından, Tebliğnamedeki 1 numaralı ret istemine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz istemlerinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ikrarın hükme esas alınamayacağına, katılan ve tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına, suç vasfında hataya düşüldüğüne, mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, beraate karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafinin temyiz isteminin ikrarın hükme esas alınamayacağına, üst hadden cezalandırmanın hatalı olduğuna, suç vasfının doğru belirlenmediğine, cezalandırılabilmeye yeterli şüpheden uzak, somut, kesin delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ...'ın temyiz istemlerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.