Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/740 E. 2026/6908 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/740
Karar No
2026/6908
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/5345 E., 2023/3267 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın atılı suçu işlemediğine ve işlediğine dair dosya içerisinde somut delil bulunmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli ve 2017/28 Esas, 2019/985 Karar sayılı kararına konu 6 ay hapis cezası içeren ilâmın suç tarihinin 28.12.2016 olduğu, anılan ilâmda mükerrirliğe esas alınan ilâmın ise Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/773 Esas sayılı kararı olup, kesinleşme tarihinin 17.04.2017 olduğu ve suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle ikinci kez mükerrirliğe esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve aynı Kanun'un 58. maddesini içeren Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve 2016/773 Esas, 2017/216 Karar sayılı ilâmının ikinci kez mükerrirliğe esas olduğu belirlenerek bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve 2016/773 Esas, 2017/216 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 86/2,3-e. maddesi uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, bu ilamda da aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/740, K. 2026/6908, T. 21.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-740-e-2026-6908-k-ac3c40aecdd8