Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7381 E. 2026/11141 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/7381
Karar No
2026/11141
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4155 E., 2024/243 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,sanık hakkında şikâyetçi ...'ya işlemiş olduğu hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükmü temyiz ettiği belirlenmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''eksik inceleme ile hüküm verildiğine,sanığın sağlık durumu gözetilmeksizin yaptığı eylemin hukuki niteliğini algılayıp algılamadığı yönünden rapor tanzim edilmeksizin kurulan hüküm hatalı olduğuna, somut olayda katılanların herhangi bir zararının olmadığına, zarar var ise malın değerinin azlığı ve zorunluluk hali de dikkate alınarak sanık lehine olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmamış olmasının hukuka aykırı olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine yakalandığında sanığın suçunu samimi bir şekilde ikrar ederek ve suça konu malzemeleri çaldığı yeri göstererek henüz müracaatı dahi bulunmayan şikâyetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında

5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Vezirköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/7381, K. 2026/11141, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-7381-e-2026-11141-k-367444b1e194