Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6954 E. 2024/12319 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6954
Karar No
2024/12319
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/453 E., 2024/125 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir Ancak; 1.Katılanın, 17.09.2013 havale tarihli şikâyet dilekçesinde ve aynı tarihli savcılık beyanında, cep telefonunun 01.07.2013 tarihinde satın aldığını, yaklaşık 1 ay önce Edremit ilçesi Akçay beldesi kordonunda hediyelik eşya stantlarının bulunduğu yerde gezerken, pantolonunun sağ arka cebinde bulunan telefonunu çaldırdığını, şahsı görmediğini, nasıl çalındığını anlamadığını belirttiği, katılanın 21.02.2014 tarihli savcılık beyanında, telefonunu tam olarak hangi tarihte kaybettiğini bilmediğini, ağustos ayı olabileceğini, 2 ay kullandığını, telefonu kaybettikten yaklaşık 20 gün sonra, arkadaşı olan sanıkla barda içki içerken, sanığın telefon alacağını söyleyerek dışarı çıktığını, 10 dakika sonra geri geldiğini, telefon aldığını söylediğini, kendisine ait telefon olup olmadığını anlamadığını, telefonunu gece saatlerinde çaldırdığını, olay günü alkollü olduğunu, üzerinde uzun bir pantolon olduğunu, cepleri derin olduğu için telefonun düşmesinin mümkün olmadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında, telefonunun çalındığı gün sanıkla görüştüğünü, yaklaşık 20 gün sonra bir yerde alkol alırken sanığın telefon almak için dışarı gidip bir telefonla geri geldiğini, bu telefonun kendisine ait suça konu telefona benzediğini ancak İMEI numarasını yanında olmadığı için birşey söylemediğini beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin5237 sayılı TCK'nın suç tarihinde yürürlükte bulunan 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması , 2.Katılanın, cep telefonunu gece saatlerinde çaldırdığını beyan etmesi ve dosya kapsamında suç saatine ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında, bu husus katılandan sorularak ve suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/6954, K. 2024/12319, T. 19.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-6954-e-2024-12319-k-4ef727a20312