Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6386 E. 2024/13751 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/721 E., 2020/438 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35786 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/11/2023 tarihli ve 2023/5748 esas, 2023/7000 karar sayılı ilâmında, "İnfaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine inceleme konusu ek karar ile hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin karardan çıkarılmasına karar verilmiş ise de anılan ek kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu belirlenmiştir." şeklinde belirtildiği üzere, her ne kadar Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2020 tarihli ve 2017/721 esas, 2020/438 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, Kahramanmaraş Cumhuriyet Savcılığının talebi üzerine, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2020 tarihli ve 2017/721 esas, 2020/438 sayılı ek kararı ile sanık hakkında uygulanan tekerrür hükümlerinin sanığın mükerrirliğine esas alınan sabıkasına konu eylemi işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olduğundan bahisle kaldırılmasına dair karar verilmiş ise de, dosyadan el çekildikten sonra verilen bu kararın hukukî değerden yoksun olduğu, bu nedenle kanun yararına bozma incelemesine konu edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 16/03/1996 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 tarihli ve 2013/216 esas, 2013/288 sayılı kararına konu suçun işlendiği 27/02/2013 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE - KARAR 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2017 tarihli ve 2016/639 Esas, 201/523 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.07.2017 tarihli ve 2017/1915 Esas, 2017/1898 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılmaksızın "eksik araştırma yapılarak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması" gerekçesiyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasına yasal dayanağın bulunmadığı, bu nedenle Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu ve Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2017 tarihli kararına yönelik istinaf istemine yönelik dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşıldığından, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli ve 2017/721 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.