Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4612 E. 2026/7427 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4580 E., 2023/4411 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''Olay tarihinde saat 22.00 sıralarında kullanmış olduğu ve babasına ait araç ile benzinlikten yakıt aldığının kamera kayıtları ile ortada olduğuna, benzinliğin olay yerine yaklaşık 45 dakikalık uzakta olduğuna, kamera kayıtlarındaki kişinin kendisinin olmadığını iş yeri sahibinin de kolluk kuvvetlerine beyan ettiğine, telefonunu borç karşılığında emaneten verdiği için olay yerinde bulunduğuna, mesaj kayıtları ile bunun açıkça belli olduğuna, olay yerinde bulunduğu kabul edilse bile suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, kararın bozularak lehine olan hükümlerin uygulanmasına'' sanık müdafinin temyiz isteminin; ''sanığın alınan beyanında açıkça suçu kabul etmediğine, eksik inceleme sonucu açılmış bulunan davada yargılamanın da yanlış devam ettiğine, tayin olunan cezaların üst sınıra yakın verilmesinin kabul edilebilir olmadığına, sanık açısından cezayı ağırlaştıracak ve üst sınıra yaklaştıracak hiçbir şartın mevcut olmadığına, sanığın tüm bildiklerini samimi bir şekilde ifade edip istikrarlı beyanları ile davanın aydınlatılmasına yönelik hareket ettiğine, sanığın suç işlediğine dair somut delil bulunmadığına, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, verilen kararın bozularak beraat kararı verilmesine, aksi halde sanık lehine olan hükümlerin uygulanmasına '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.