Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4376 E. 2026/7148 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/33 E., 2024/226 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz isteminin ''Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut kesin delil bulunmadığına, mevcut zararı gidermesine rağmen gerekli indirimlerin uygulanmadığına, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, verilen cezaların ağır olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Somut olayda çalınan yakıttan bir kısmının yere dökülmesi nedeniyle suçun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesi gereğince teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında eksik ceza tayini, 2-Suç konusu 2 adet beşer litrelik mazotun çalınması eyleminde suç tarihi itibariyle malın değer azlığı sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası aynı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 51. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.