Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4502 E. 2026/7150 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2443 E., 2023/5560 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin ''Arkadaşı ... gezelim dediğine, vicdanen rahatsız olup teslim olduğuna'', sanık müdafiinin temyiz isteminin ''Hırsızlık kastının mevcut olmadığına, suçu başkasının işlediğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Tüm dosya içeriğine göre; sanığın suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılana ait sol kapısı kilitlenmeyen aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldığı, aracın yakıtının bittiği noktada aracı bırakırken teybi de sökerek yanlarına aldıkları, bu sırada aracın sağ kapısına da zarar verdikleri, ertesi gün sanığın kendiliğinden polis merkezine gelerek teslim olduğu ve araç ile teybin yerini ifadesinde bildirerek suça konu aracın ve teybin hasarlı olarak iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında, katılandan kısmî iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak neticeye göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılıl şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.