Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4279 E. 2025/16817 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/4279
- Karar No
- 2025/16817
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1239 E., 2023/355 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık ... ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken sanık hakkında verilen 4 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmadığı, kararı yalnızca sanık müdafiinin temyiz etmesi nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı, buna rağmen bozma sonrası hükümde sanık hakkında mala zarar verme suçundan tekerrür hükümlerinin uygulanması ve kararın ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür uygulamasına ilişkin kısımların karardan çıkarılmasına ve hüküm fıkrasına "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca sanığın 1 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmesi’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.