Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4187 E. 2026/7506 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2385 E., 2023/3724 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "mahkûmiyet hükmünün eksik inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı şekilde kurulduğuna, hükümde gerekçe gösterilmeksizin kollukta alınan beyanına itibar edildiğine, kamera kayıtlarında tespit edilen kişinin "kuvvetle muhtemel" sanık olduğu değerlendirmesine dayanarak mahkûmiyet kararı vermenin, yüksek de olsa bir olasılığa dayanarak sanığı mahkum etmek anlamına geleceğine, bu şekilde verilen mahkûmiyet kararının yasaya ve içtihada aykırı olduğuna, suçlamayı kabul anlamına gelmemek üzere, sanık lehine olan yasal indirim nedenlerinin de uygulanmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, katılanın işlettiği Ganyan Bayiinden yaklaşık 500,00 TL madeni para çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.