Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2745 E. 2026/8862 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/860 E., 2023/633 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, ''İkrar, etkin pişmanlık, delil yetersizliği ve şüpheden sanık yararlanır ilkeleri gözetilmeden ceza verildiğine, duruşmada okunmayan ve tartışılmayan bir delilin hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğuna, soruşturmada dinlenen mağdur tanıkların, kural olarak kovuşturma aşamasında tekrar dinlenmesi gerektiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yeterli ve hukuki bir gerekçe gösterilmeden ve karar yerinde tartışılmadan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Suçtan zarar gören ...'a ait suça konu banka hesabına ilişkin hesap hareketlerini gösterir banka hesap dökümlerinin dosya içerisinde olduğu gözetilerek Tebliğname'deki 1 No'lu bozma düşüncesine, sanığın suçtan zarar gören ...'ın banka hesabının bulunduğu...'ta özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı ve suçtan zarar görenin durumundan yararlanarak yardım etme bahanesi ile kendisi tarafından doldurulan internet bankacılığı formunu suçtan zarar görene imzalattığı, bu şekilde mobil bankacılığına yönelik bilgileri ele geçirerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu işlediği yönündeki Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki 2 No'lu bozma düşüncesine ayrıca, dosya içerisinde bulunan 14.01.2019 işlem tarihli dekontlara göre zararın, sanık tarafından değil sanığın suç tarihinde çalışanı olarak bulunduğu Tepe Savunma Ve Güvenlik Sistemleri isimli şirket tarafından karşılandığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine yönelik Tebliğname'deki 3 No'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve dosya içerisindeki hesap hareketlerine göre sanığın eylemlerinin geceleyin, zincirleme şekilde işlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini, sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.