Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2477 E. 2026/7949 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1140 E., 2023/1820 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "sanığın eyleminin suç eşyasını, suçun işlenmesine iştirak etmeksizin, başkasına satmak şeklinde kanunda tanımlanan TCK'nın 165. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu kanaatiyle verilen mahkumiyet kararlarının hukuka aykırı olduğuna"; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''dosya kapsamında sanığın ya da sanığa ait aracın olay yerinde veya civarında göründüğüne dair bir anlatımın ya da kamera görüntüsünün olmadığına, suça konu kabloları sanığın çalarak, olay yerine yakın taş ocağında yakıp bakır telleri çıkardığının kesin kanıtlarla kanıtlanamadığına, sanığın beraati gerektiğine''; katılan vekilinin temyiz isteminin ''suça konu olan eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı ve kamu hizmetinin aksatılması nazara alındığında, TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında temel ceza belirlenirken üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.