Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/216 E. 2025/10650 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/737 E., 2023/618 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle yapılan incelemede:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin,atılı suçun sübut bulmadığına, müşteki beyanlarında da açıkladığı üzere soruşturma aşamasında malların kendisine teslim edildiğine, sonradan dosyaya alınan ifadesinde de şikayetinin olmadığına, zararının giderildiğine ilişkin beyanları mevcut olduğuna, sanık yönünden yürütülen soruşturma ve kovuşturma ile toplanan delillerin sanık aleyhine değerlendirilmesi ve ihtimali kanaatle suçun işlendiğinin kabulüne gidilmesinin hukuka ve ceza yargılaması ilkelerine aykırılık teşkil ettiğine, sanığın atılı suçlardan beraatini talep ettiklerine, mahkûmiyet kararı verilirken müdafii bulunduğu sanık hakkında takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine gidildiğine, oysaki alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek hal mevcut olmadığına, diğer sanık hakkında ceza tayinine gidilirken alt sınırdan uzaklaşılmadığına, TCK 168/2 maddesi uygulanması halinin de mevcut olması karşısında alt sınırdan uzaklaşılması yerinde olmayıp, mahkeme gerekçesinin de hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, salt kamera kayıtlarında müvekkilin görünüyor olmasının tek başına mahkûmiyetine yeterli olmayacağına, atılı suçtan beraatine karar verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.