Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2106 E. 2026/9291 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2106
Karar No
2026/9291
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/319 E., 2023/2244 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların, 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sadece GPS kayıtları ile karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, sanığın olay yerinde neden duraksamış olabileceğini açıkladığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanık ...’nun temyiz isteminin, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin hakkında uygulanmadığı, GPRS kayıtlı araçla ve şahsına ait telefonla olay yerinin yakınından geçmesinin suç iradesi olmadığını gösterdiği, benzer suçlardan kesinleşmiş beraat kararlarının bulunduğu, jeneratörün niteliği dikkate alındığında belirtilen zaman aralığında bu suçun işlenmesinin mümkün olmadığı, bilirkişi raporu alınmadan karar verildiği, araçta bulunan makasın mahkeme huzurunda tartışılmadığı, kararın gerekçesiz olduğu, dosyada doğrudan delil mevcut olmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kararın gerekçesiz olduğu, sanığın hakkında yapılan diğer yargılamalardan beraat ettiği, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'nun yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kula Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2106, K. 2026/9291, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-2106-e-2026-9291-k-378a394ff0de