Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1713 E. 2026/4520 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2365 E., 2023/2840 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Müştekinin zararının 2.500 TL olduğuna ilişkin beyanının gerçeği yansıtmadığına, mahkemenin zarar tespiti için herhangi bir işlem yapmadığına, suça konu eşyanın ikinci el bir bisiklet olup değer azlığına ilişkin hükümlerin göz önünde bulundurulması gerektiğine, sanığa atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden aynı eylem sebebiyle birden fazla ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi için hükmün bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak: İlk Derece Mahkemesince ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilen sanık hakkında Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2019 tarihli ve 2018/481 Esas, 2019/133 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, sehven kesin nitelikteki adlî para cezasının tekerrüre esas kabul eden Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2018 tarihli ve 2017/436 Esas, 2018/29 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "Sanık hakkında Çorlu 5. Ceza Mahkemesinin 2017/4 36... /29 Karar sayılı ilamı ile Bina İçinde Muhafaza Altına Alınmış Olan Eşya Hakkında Hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi uyarınca cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," ilişkin kısım çıkartılarak yerine, "Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2019 tarihli ve 2018/481 Esas, 2019/133 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" yazılmak suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.