Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16633 E. 2025/1288 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2016/787 E., 2017/350 K. I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/111427 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2017 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/08/2017 tarihli ve 2016/787 esas, 2017/350 sayılı ek kararı ile ceza miktarının indirilmesine ilişkin ikinci hükmün, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, 1-Mahkemesince kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesi gereğince uygulanan 2 sene hapis cezasından, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında yapılan indirim neticesinde 1 yıl hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben bu ceza üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 10 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, 2-Suç tarihi olan 15/01/2010 tarihinde yürürlükte bulunan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hâliyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olması karşısında, sanık hakkında temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Sanık hakkında 27.03.2017 tarihinde karar verilerek dosyadan el çekilmesinden sonra, sanığa daha az ceza verilmesine ilişkin 22.08.2017 tarihli ek kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesi uyarınca verilen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Hırsızlık suçu bakımından suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hâliyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olması karşısında, sanık hakkında temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2017 tarihli ve 2016/787 Esas, 2017/350 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b maddesi uyarınca temel ceza olarak alt sınırdan belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken sanığın 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.