Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15837 E. 2025/14332 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi SAYISI: 2022/111 E., 2023/59 K. SUÇ: Hırsızlık TEMYİZ EDENLER: Suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mahkemenin 26.01.2023 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ...'ün yüzüne karşı müdafiinin ise yokluğunda verildiği, suça sürüklenen çocuğun kararı temyiz etmediği ve müdafiinin ise kendisine tebliğ edilmeyen kararı 17.03.2023 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyizin süresinde olduğu ve 22.03.2023 tarihli temyizin süreden reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılarak incelemede; I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde; Suç tarihine göre suça konu eşyaların değeri az olmamasına rağmen suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun müdafiisi olmadan karar verilmesi suretiyle yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.