Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1569 E. 2026/7442 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3683 E., 2023/3122 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin, ''Dosyada bulunan eksikliklerin tartışılıp incelenerek düzeltilmesine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine'', sanık ... müdafinin temyiz isteminin, ''Kamyon üzerinde yapılan incelemede araç üzerine takılı olan plaka üzerinden elde edilen parmak izinin sanık ...'ın sol el baş parmağı ile aynı olduğunun tespit edildiğine, sanığın savunmasında ..., kardeşi ... , ... ve ... isimli bir kişinin suça konu olaydan bir gün önce evine geldiğini, o tarihte ceza evinden yeni çıktığını, bu kişilerle araçta konuştuğunu, kendisine iş teklifinde bulunduklarını, kedisinin teklifi kabul etmediğini, iki araç plakası gösterdiklerini, her iki plakaya elle temas etmesi sebebi ile el izinin çıktığını beyan ettiğine, PTS kayıtları üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen raporda sanıklar ... ve 'ın ... plakalı araç içerisinde oldukları tespit edilmişse de söz konusu raporu kabul etmediklerine, sanığın olay tarihinde ceza evinden yeni çıktığına ve denetimli serbestlik kararı gereğince gece saat 21.00'den sonra evden çıkması yasak olduğundan suç tarihinde evde olduğuna, sanığın iddia konusu hırsızlık suçunu işlediğine dair somut ve kesin bir sonuca ulaşılamadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve masumiyet karinesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına karar verilmesine '', sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, ''Sanığın yargılamanın hiçbir aşamasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, dosya kapsamında sanık ...'ın vermiş olduğu ifadesi dışında başkaca herhangi bir delil olmadığına, ... ile sanık arasında mevcut bir husumet bulunduğundan sanık ...'ın olası bir hapis cezasından kurtulabilmek amacıyla sanığı suçlayıcı ifade vermiş olduğunun kuvvetle muhtemel olduğuna, her ne kadar PTS kayıtlarında sanığın da araçta olduğuna dair görüntülere rastlanılmışsa da sanığın yalnızca gezmek için araca bindiğine, diğer sanıkların söz konusu aracı kiraladıklarını düşündüğüne, söz konu aracın içerisinde veya üzerinde sanığa ait parmak izi ya da vücut kalıntısına rastlanılmadığına, yalnızca katılan beyanlarına başvurularak yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın sanık aleyhine hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olacağına, aracın kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı esnada sanığın araçta olmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlendiğini gösteren her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı somut delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozularak sanığın üzerine atılı suçtan beraatine, aksi halde lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.