Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1475 E. 2026/5819 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2524 E., 2023/3894 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/2524 Esas, 2023/3894 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; sanık hakkında diğer sanık beyanı ve görüntüsü net olmayan kamera kaydından başka delil olmadığına, görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin tespit yaptırılmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tüm dosya içeriğine göre; sanığın katılanın kilitli şekilde park edilmiş aracından cep telefonu çalarak hırsızlık yaptığının iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda kamera görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını, hırsızlık yapmadığını savunarak atılı suçlamayı kabul etmediğini, temyiz dışı sanık ... ile arasında husumet olması nedeniyle kendisini suçladığını beyan etmesi karşısında, bu haliyle atılı suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükteki fotoğrafları temin edilerek, olaya ilişkin kamera görüntüleri ile birlikte ... Müdürlüğü, ... Kriminal Dairesi Başkanlığı, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığı ya da ... Başkanlığı gibi görüntü iyileştirme teknikleri uygulama imkânına sahip bilirkişilere gönderilip, kamera görüntülerinin mümkün ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırma yapılmasının sağlanıp bahse konu görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin rapor aldırılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.