Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1215 E. 2026/6311 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2023/1238 E., 2023/2716 K. SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararlara karşı sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunması üzerine, 17.10.2023 tarihli ek karar ile her üç suç bakımından temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık müdafiine 24.10.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından bu ek karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı, mala zarar verme suçu bakımından ise, 19.09.2023 tarihli karara yönelik itirazın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli ve 2023/120 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sadece hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı, varsayıma dayalı olarak karar verildiği, hırsızlık suçuna konu eşyanın sanıktan ele geçirilmediği, sanığın olay yerinde parmak izinin ve başka bir delilin ele geçirilemediği, sanığın kiralamış olduğu aracın olay yeri yakınında görülmüş olmasının mahkûmiyet hükmü kurulması için yeterli delil olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Silivri 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.