Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/975 E. 2023/3895 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/975
Karar No
2023/3895
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2908 E., 2022/2563 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dileklerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2007 tarihli ve 2007/766 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; gece vakti şikâyetçinin ağılından küçük baş hayvan çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-g, 143, 53/1,54 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve 2007/579 Esas, 2017/87 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-g,143 ve 62/1 maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesinin 23.05.2017 tarihli ve 2017/1166 Esas, 2017/1213 Karar sayılı kararında; Derik ilçesinde muhtarlık yapan ... isimli şahıs ile ...'nun tanık olarak dinlenilmesi gerektiği ve şikâyetçinin hayvanlarının bir kısmının teslim edildiği, kısmi iadeye rızası olup olmadığının şikâyetçiye sorulması, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozmaya sonrası yapılan yargılamada Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/335 Esas, 2020/500 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-g,143 ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/2908 Esas, 2022/2563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin delil olmadığı ve suçun zamanaşımına uğradığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Sanığın olay günü gece vakti şikayetçinin ağılından küçük baş hayvan çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık savunmasında atılı suçu inkâr etmiştir. 15.11.2007 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, Silvan İlçe Jandarma Komutanlığının 15.11.2007 Tarihli Olay Yeri Basit Krokisi, Silvan İlçe Jandarma Komutanlığının 15.11.2007 Tarihli Suç Yeri İnceleme Raporu dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulandığı paragrafın hükümden çıkarılarak, kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başka bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 15.11.2007 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, HTS kayıtları, tanık beyanları, diğer sanıkların anlatımları birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulü ile olağan zamanaşımının 15 yıl, kesintili zamanaşımının 22 yıl 6 ay olmasından dolayı hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/2908 Esas, 2022/2563 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Silvan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/975, K. 2023/3895, T. 22.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-975-e-2023-3895-k-62a9064c7b1d