Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9456 E. 2025/286 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/9456
Karar No
2025/286
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/509 E., 2022/593 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık kastı bulunmadığından suçun manevi unsurunun oluşmadığına ve eylemin 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1. Tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay günü ruhsatı adına kayıtlı olan işyerinde bulunan malzemeleri aldığı anlaşılmakta ise de; sanığın savunmaları ile aynı doğrultuda olan katılanın beyanları ve tanıkların anlatımlarına göre; tanık ...'e ait olan suça konu iş yeri evraklarının tanığın borçlarının bulunması nedeniyle sanık adına düzenlendiği, olaydan bir süre önce bahsi geçen iş yerinin resmi olmayan işlemler ile katılana içindeki eşyalar ile birlikte devredildiği, sanığın vergi borçlarının ödenmesine ilişkin taleplerinin tanık ve katılan tarafından karşılanmaması nedeniyle borçların ödenmesinden sonra iade etmek üzere, ruhsatın hukuken kendisi adına olduğu bilinciyle suça konu eşyaları yerini soruşturma aşamasında bildirdiği ikametinin garajına bıraktığının anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık kastı ile hareket ettiğine dair savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi, 2. Kabule göre de; Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 6 yıl 3 ay yerine hesap hatası sonucu 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/9456, K. 2025/286, T. 14.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-9456-e-2025-286-k-86f9997acacf