Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8211 E. 2024/21044 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8211
Karar No
2024/21044
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/466 E., 2021/578 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alındığı belirtilen Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/807 Esas, 2018/1016 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenle ikinci kez mükerrirliğe esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve aynı Kanun'un 58. maddesini içeren Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/191 Esas 2018/249 Karar sayılı ilâmının ikinci kez mükerrerliğe esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, 2. Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkralarından çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/191 Esas 2018/249 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK'nın 292/1. maddesi uyarınca hükmedilen 7 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, bu ilamda da aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/8211, K. 2024/21044, T. 24.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-8211-e-2024-21044-k-7987ec528704