Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9589 E. 2024/21048 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/183 E., 2021/422 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli ve 2020/4895 Esas, 2021/1514 Karar sayılı bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 25.02.2016 tarihli kararda; hükmolunan 10 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin; ayrıca sanık hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/1133 Karar sayılı mahkumiyet kararının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, daha ağır cezayı içeren Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2011 tarihli ve 2006/1074 Esas, 2011/175 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına rağmen sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/1133 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 10 ay 25 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarında; "...sanığın 4 YIL 2 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlesinden sonra gelmek üzere, "sanık hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesine ve hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Sanığın sabıkasında yer alan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2011 tarihli ve 2006/1074 Esas, 2011/175 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/1133 Karar sayılı ilamı uyarınca hırsızlık suçundan verilen 10 ay 25 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.