Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6169 E. 2024/16453 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/6169
- Karar No
- 2024/16453
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/641 E., 2021/577 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-01.10.2020 tarihli Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin bozma ilamı öncesi, 20.02.2015 tarihli kararda sanığın sonuç ceza olarak 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bozma sonrası hırsızlık suçundan hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 4 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Çalınan ve hasar gören kameralardan bir tanesini sanığın, dava açılmadan soruşturma aşamasında şikâyetçiye iade etmesi karşısında; öncelikle şikâyetçiden 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi gereğince kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorularak, rızası olması halinde sanığın cezasından TCK’nın 168/1-4. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.