Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5165 E. 2024/19566 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/485 E., 2022/134 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 günlü ve 2013/609 Esas, 2013/615 Karar sayılı kararında, ilk kez tekerrüre esas alınan Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2013 günlü ve 2013/127 Esas, 2013/285 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyetin Türk Ceza Kanunu’nun 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin olduğu ve 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, Türk Ceza Kanunu’nun 165/1. maddesinde düzenlenen suç uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de, uzlaşma kapsamına alının bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında,infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak, Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarının tekerrür hükmü ile ilgili paragrafından ''... cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına...'' şeklindeki ibarenin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.