Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3166 E. 2025/10892 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/623 E., 2020/192 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosya kapsamında sanığın fiili işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sanığın ikrarına istinaden hüküm kurulmasının doğru olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın beyanlarından da anlaşılacağı üzere isnat edilen suçu sanığın ağır ve acil bir ihtiyacını karşılamak için işlediğine, bebeğine mama alacak parası bulunmadığını bu nedenle böyle bir girişimde bulunduğunu, çok pişman olduğunu belirttiğine, TCK'nın 147. maddesi gereğince hırsızlık suçunun ağır ve acil bir ihtiyacı karşılamak için işlenmesi halinde olayın özelliğine göre verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebileceğine, bu hususta suçun oluşması için gerekli olan kusur unsurunun eksik kaldığına, bu nedenle sanık hakkında indirim yapılabileceği veya ceza vermekten vazgeçilebileceği hususunun değerlendirilmediğine, suça konu televizyonun değerinin azlığı hususunda bir değerlendirme yapılmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydına göre, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ve 2014/319 Esas, 2014/948 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş olan 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2014 tarihli ve 2013/103 Esas, 2014/32 Karar sayılı kararına konu konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilmiş 13 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ve 2014/319 Esas, 2014/948 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş olan 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına; ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2014 tarihli ve 2013/103 Esas, 2014/32 Karar sayılı ilâmında yer alan 13 ay 10 gün hapis cezasına göre belirlenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.