Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1248 E. 2025/11111 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/23 E., 2021/49 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması I. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 25.01.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/49 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "kararın gerekçesiz olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın diğer sanık tarafından kandırıldığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanığın suçu işlediği kabul olunsa dahi, fail olarak değil yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiğine, zararı giderme imkanı tanınmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların olay tarihinde gece saatlerinde katılana ait olan aracın yanına geldikleri, katılana ait aracın sağ kelebek camını zorlayarak yerinden çıkarttıkları, göğüs kısmında bulunan torpidodan bir adet anahtar ve flash belleği aldıkları, araçtan aldıkları bu anahtar ile katılana ait iş yerinin kapısını açtıkları, yine araçtan aldıkları anahtar ile iş yerindeki çelik kasayı açıp içerisinde bulunan yaklaşık 22,000,00 TL ve 200 Euro ile yaklaşık 2,000,00 TL'lik bozuk parayı aldıkları olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d-h maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d,h ve 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; sanıklar hakkında hüküm kurulurken aynı Kanun'un 142/2-h. maddesi uyarınca tayin olunan 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken sonuç cezanın 7 yıl 15 ay yerine 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunması, sonraki uygulama sebebiyle sonuç ceza doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.