Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4692 E. 2024/18126 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4692
Karar No
2024/18126
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ŞİKÂYETÇİLER : ..., Mehmet Düzgünnel SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 08.10.2013 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezalarının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 26.10.2015 tarih, 2014/31756 Esas ve 2015/16431 Karar sayılı ilâmıyla CMK’nın 231/5-14. maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulması karşısında, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte, bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu defa verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; " Sanık hakkında TCK'nın 141/1, 143, 145/1 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez tayin olunan 11 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince mahkemenin önceki takdiri gibi 1 yıl 11 ay 10 gün denetim süresi belirlenmesine" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/4692, K. 2024/18126, T. 25.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-4692-e-2024-18126-k-4ebe76d9b6df