Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4593 E. 2024/7452 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4593
- Karar No
- 2024/7452
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık müdafiinin temyiz isteminin yalınızca hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenmekte gereği düşünüldü: A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Bakımından Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 11 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "...ceza yönünden kazanılmış hakkı göz önüne alınarak sanığın 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi çıkarılarak yerine ".... sanığın cezasının 11 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Bakımından Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 27.11.2014 tarihli ilk mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Mahkemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.