Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3227 E. 2025/12133 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/919 E., 2020/217 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'un temyiz isteminin, takdiri indirimlerin uygulanması isteğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil, bilgi ve belge bulunmadığına; sanık ...'ın temyiz isteminin lehe olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması isteğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin müştekinin şikâyetçi olmadığına sanığın suçu işlediğine dair şüpheden uzak delil bulunmadığına, kararın yasaya aykırı olduğuna beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 20.02.2019 tarihli karar celsesinde sanık ve müdafiinin birlikte bulundukları, şikâyetçinin zararının giderildiğine ilişkin bir savunma ve delil sunmadıkları, ilk derece mahkemesince karar verildikten sonra 04.11.2019 tarihli bir dilekçe ile sanık müdafiinin şikâyetçinin zararının giderildiğine ilişkin bildiriminin bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince hüküm verilinceye kadar yapılan iade ve tazminlerin etkin pişmanlığa konu olabileceği düzenlendiğinden tebliğnamedeki etkin pişmanlık uygulanmasına yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.