Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/314 E. 2023/432 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/314
Karar No
2023/432
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanıklar hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2013 tarihli ve 2013/1970 soruşturma numaralı iddianame ile; sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca kamu malına zarar verme, sanık ...'ın aynı Yasanın 125/1-4, 53, 58. maddeleri uyarınca hakaret suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2013/393 Esas, 2014/427 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün, sanık ... hakkında aynı Yasa'nın 152/1-a, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz sebepleri, eksik soruşturma ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu ve delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne ilişkindir. III. GEREKÇE Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a ve 125/1-4. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2013/393 Esas, 2014/427 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1 maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/314, K. 2023/432, T. 09.02.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-314-e-2023-432-k-20862f3d7a65