Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29334 E. 2026/3265 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/29334
- Karar No
- 2026/3265
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3163 E., 2023/2614 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "gerekçenin somut tespitlere dayanmadığına, malın değer azlığının mahkemece tartışılmadığına, sanığa zararı giderme imkanının tanınmadığına, dosya kapsamında somut delilin bulunmadığına ve kararın sanık lehine bozulması gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamında sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına esas alınan ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2019 tarihli, 2019/478 Esas ve 2019/674 Karar sayılı ilamın, 30.12.2025 tarihli Ek kararı ile, hükümlü hakkında infazın durdurulmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 311. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi işlemlerinin yerine getirilmesine karar verildiği; ancak UYAP sorgulamasında akıbetine dair bilgi edinilemediği, sanığın ikinci kez mükerrir sayılacağı başka ilamının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan bu husus tekerrüre dair ilk hüküm fıkrasının tamamı ile çıkarılarak yerine "Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli, 2020/18 Esas ve 2022/650 Karar sayılı kararı ile sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın 06.09.2022 tarihinde kesinleştiği, önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra kanundaki süre geçmeden yeni bir suç işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1-6. maddesi gereğince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.