Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28783 E. 2026/9558 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/28783
Karar No
2026/9558
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3116 E., 2023/1338 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarihli ve 2022/3116 Esas, 2023/1338 Karar sayılı kararlarının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, sanıkların istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin ''sanıkların olay günü ... ilçesine hiç gitmediklerini savunmalarına rağmen sanık ... ile ....'ın kullandığı hatların 17.02.20 19... . 00... .00 arasındaki HTS raporlarında, sanık ...'in cep telefonunun saat 14.52'de ... ilçesinde sinyal verdiğine, sanık ...'ün cep telefonu ile olay günü saat 15.08, 15. 13... .24'te ... ilçesinde görüşme yaptığının tespit edildiğine, sanıkların 23.01.2019 tarihinde, kamera görüntülerinde yer alan ve ihbarda geçen araç içerisinde, demir kesme makası, uzatma kablosu, eldiven, tornavida ve kerpeten taşır vaziyette yakalandıklarına, sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi

KARŞI OY

İnceleme konusu olayda, tartışılan husus sanıkların eylemlerinin sabit olup olmadığıdır. Dosya incelendiğinde olayı soruşturan ... İlçe Jandarma Komutanlığının 25.02.2019 tarihli tutanağına göre; iş yeri kamera kayıtları incelendiğinde, eylemin 17.02.2019 günü saat 14. 54... .08 arasında gerçekleştiği, işyerinin yakınına gelen 35... plakalı..... marka aracın içerisinden iki kadın ve iki erkeğin inerek işyerine girdikleri yüzlerinin kapalı olduğu, sırtlarında taşıdıkları eşyalarla araca binip ... ilçe merkezine doğru uzaklaştıkları, MOBESE kayıtlarından takip edildiğinde saat 15.11 itibarıyla kırmızı ışık ihlâli de yaparak yollarına devam ettikleri, bu nedenle diğer kolluk kuvvetlerine araç ve şahısların yakalanması için bilgi verildiği, olaydan 5 gün sonra 23... günü bir akaryakıt istasyonunda aracın yakıt aldığının görülerek şahısların yakalandıkları, iki bayan ve üç erkeğin bulunduğu araç içerisinde hırsızlık eylemlerinde kullanıldığı değerlendirilen bazı eşyaların tespit edildiği, sanık iki bayanın kimliğini farklı isimler olarak belirttikleri, bu tarihten iki gün sonra jandarma karakoluna gelen isimleri verilen...ve ... ...’ün bu isimlerin bizzat kendileri olduklarını, kendilerinin hırsızlık suçuna kesinlikle karışmadıklarını, aksine akrabaları olan ... ve ... ...’ün olay tarihinde yakalanın kişiler olduklarını bildirmeleri üzerine gerçek kimliklerinin tespit edildiği, yakalanan her 5 sanığın benzer şekilde ifade vererek hiçbir şekilde ... ilçesine gelmediklerini, kamera kayıtlarında tespit edilen ve yakalandıkları gün kullandıkları aracı ...’ün babasının arkadaşı olan ... isimli şahıstan 23.02.2019 günü sabah 10.00 sıralarında iş aramak amacıyla emaneten aldıklarını beyan ettikleri, sanıkların telefon kayıtlarının incelenmesinde ... ilçesine hiç gitmediklerini beyan eden sanıklardan ... ve ...’ün olay tarihinde ve saatlerinde ... ilçesinde olduklarının kesin olarak tespit edildiği, araç sahibi olarak gözüken ...’ın ise aracı 10.11.2018 tarihinde ...’e 2.500,00 TL’ye sattığını, aracı aldığını, teslim ettiğini, buna ilişkin yazılı sözleşme örneğini dosyaya ibraz ettiğini, o tarihten sonra aracı kesinlikle kendisinin kullanmadığını, aracın ...’de olduğunu ifade ettiği, ...’ün ise tanık ...’ın bu beyanını reddederek aracı 23.02.2019 günü emanet olarak ...’dan aldığını ısrarla ifade ettiği görülmektedir. Delilleri bu şekilde olan inceleme konusu olayda suç tarihi öncesinde ve sonrasında sanık ... ...’ün kullanımında olduğu sabit olan araçla kamera kayıtları önünde gündüz gerçekleşen ve aracın plaka ve modeline ilişkin görüntülerin net olduğu eylemde iki bayanın da bulunduğu, olaydan 5 gün sonra araç içerisinde yakalanan ve kimliklerini sahte olarak bildiren iki bayandan ...ün olay yerine gitmediğini söylemesine rağmen HTS kayıtlarının olay yerinde olduğunu gösteren sinyal bilgilerinin bulunduğu, aynı şekilde yakalanan ...’ün de olay yerine hiç gitmediğini söylemesine rağmen olay yerinde olduğunu gösteren HTS kayıtlarının bulunduğu, sabit olan olayda her bir sanığın doğruyu söylemediği açıkça ortada olması nedeniyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken beraatlerine dair verilen kararın onanmasının doğru olmadığı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/28783, K. 2026/9558, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-28783-e-2026-9558-k-9a71cf20a192