Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27861 E. 2026/7342 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3919 E., 2023/740 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın hırsızlık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığına, diğer sanığın eylemi tek başına gerçekleştirdiğine, sanığa ait eldivenleri diğer sanığın kullanması nedeniyle olay yerinde sanığın DNA örneğinin tespit edildiğine, gece vaktine ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine"; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "eylemin gece vakti işlendiği hususunda şüphe bulunduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Şikâyetçi ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında, 12.02.2020 günü saat 18.00 sıralarında evden ayrıldığını, 13.02.2020 günü saat 09.00 sıralarında eve geldiğinde hırsızlık suçunun işlendiğini gördüğünü beyan ettiği, inceleme dışı sanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki savunmasında, hırsızlık eylemini saat 19.00 - 20.00 sıralarında gerçekleştirdiğini savunduğu, UYAP'tan alınan Güneş doğuş ve batış çizelgesine göre, kalıcı yaz saati uygulaması dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 19.42'de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca gereği için Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.