Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27137 E. 2024/2390 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/27137
Karar No
2024/2390
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/140 E., 2023/501 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilirken 3.000,00 TL adlî para cezası yerine 5.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 5 ay hapis cezasına ve aynı Kanun’un 50/1-a maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den takdir edilerek hesaplanması sonucu "5.000,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/27137, K. 2024/2390, T. 15.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-27137-e-2024-2390-k-4d39489668a1