Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25613 E. 2024/19431 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1386 E., 2023/1330 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Bölge Adliye Mahkemesinin ikinci kez mükerrrirlik uygulanması gerektiğine dair aleyhe bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince ikinci kez mükerrirlik uygulanarak cezalar ağırlaştırıldığından, Tebliğnamede'deki temyiz isteminin reddi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiş; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçları işlediğine dair yeterli, somut delil bulunmadığına, şikâyetçinin şüpheye dayalı beyanları ile sanığın cezalandırıldığına, masumiyet karinesine aykırı kararın adil olmadığına, hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2019/279 Esas, 2021/205 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/1657 Esas, 2022/1278 Karar sayılı kararının "II. No.lu" bendi ile; adlî sicil kaydındaki bir başka ilâm nedeniyle sanığın 2. kez mükerrir sayılmasının gerektiğinin gözetilmemesi ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada hangi fıkra ile uygulama yapıldığının belirtilmemesi nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/1657 Esas, 2022/1278 Karar sayılı kararının "II. No'lu" bendindeki bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/420 Esas, 2022/754 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.