Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25002 E. 2024/20824 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2126 E., 2023/2116 K. ŞİKÂYETÇİ :... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Temyiz isteminin reddi İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İzmir 41.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/386 Esas, 2022/939 Karar sayılı dosyasında verilen hükme yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/3934 Esas, 2023/682 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/3934 Esas, 2023/682 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine İzmir 41.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.04.2023 tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/394 Karar sayılı mahkûmiyet kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın,İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/2126 Esas, 2023/2116 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/2126 Esas, 2023/2116 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.