Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24836 E. 2025/11730 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3544 E. 2021/2513 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin abonelik sözleşmesi ve elektrik sayacı olmadan doğrudan şebekeye müdahale edilmek suretiyle kaçak elektrik kullanımı bulunduğu hâlde fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin açıkça hukuka ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede; Sanık hakkında düzenlenen kaçak elektrik tutanağında sözleşmesiz enerji kullanımı ibaresinin mevcut olduğu ancak ekli fotoğrafta sayaç panosunda sadece kabloların bulunduğu sayacın bağlı olmadığının anlaşılması ve sanığın duruşmada düz bağlantı yaptığını kabul etmesi karşısında, sanığın karşılıksız yararlanma kastının bulunduğu belirlenmekle, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi hâlinde bu bir dava şartı olduğundan aynı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması hâlinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekmektedir. Sanık hakkında şebekeden direk hat alarak enerji kullandığından bahisle kaçak elektrik kullanması nedeniyle kaçak elektrik tutanağı düzenlendiği olayda, bilirkişi tarafından dosyaya sunulan rapora göre kurumun gerçek zararının vergili cezasız olarak 834,30 TL olarak belirlendiği, soruşturma aşamasında yukarıda açıklanan ihtar işlemi yapılmadığından sanığa "belirlenen tutarı verilecek makul sürede ödemesi halinde hakkında TCK'nın 168. maddesi gereği düşme kararı verileceği, aksi takdirde mevcut haliyle dosyanın karara bağlanacağı" şeklinde ihtarat yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sanık hakkında yukarıdaki ihtar içermeksizin yapılan tebligatla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.