Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20233 E. 2024/15692 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/20233
Karar No
2024/15692
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3158 E., 2019/262 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğini gösteren kesin bir delilin mevcut olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre, 11.05.2017 tarihinde İstiklal Caddesi üzerinde bulunan bir mağazada gezen yabancı uyruklu şikâyetçinin cep telefonunun cebinden çalındığı, bundan 3 gün sonrası olan 14.05.2017 tarihinde akşam saatlerinde kolluk güçlerince İstiklal Caddesi üzerinde sanığımız ile yaş küçüklüğü nedeniyle yargılaması ayrı görülen suça sürüklenen ...'in turist gruplarına yakınlaştıkları ve hızlı bir şekilde olay yerinden uzaklaşmaya çalıştıklarının görülmesi üzerine durdurulduklarında sanığımızın üst aramasında yakalanmadan hemen önce çaldığı şahsa ait cep telefonunun çıktığı, bunun üzerine benzer olayların failinin tespiti açısından şikâyetçinin cep telefonunun çalınması olayına ilişkin kamera kayıtları incelenmesi üzerine kamera kaydındaki kişinin sanık olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; olay yerine ilişkin kamera kayıtlarına göre sanığın üzerine atılı suçu işleyip işlemediğinin değerlendirilmesi gerekirken, sanığın yakalandığında yapılan üst aramasında şikâyetçiye ait cep telefonunun ele geçirildiği belirtilmek suretiyle dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20233, K. 2024/15692, T. 24.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-20233-e-2024-15692-k-280d0546f58b