Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24327 E. 2026/1913 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/24327
Karar No
2026/1913
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1598 E., 2022/3563 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "katılanın hesabından sanığın banka hesabına havale gerçekleştirilmesi sonrası paranın ATM'den çekilerek ve üye iş yerinden harcama yapılarak kullanılması eylemlerinin sanığın söz konusu kart üzerindeki hâkimiyetini kaybettikten sonra gerçekleştiğine, sanığın aşamalardaki istikrarlı ve samimi savunmalarından anlaşılacağı üzere sanığın cüzdanını içerisinde bulunan kart ile birlikte kaybettiğine, kaybettiği tarihte babasının rahatsızlığı nedeniyle bankaya giderek kayıp bildiriminde bulunmadığına, akabinde babasının vefatı üzerine cüzdanını kaybettiğini dahi unuttuğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunmadığına, suç işleme kastıyla hareket edecek birinin ortaya çıkacağı kesin olan kendisine ait hesaplarla bu işi yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılanın banka hesabına bilgisi dışında erişilerek sanık adına kayıtlı banka hesabına para transfer edilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, ilgili bankanın dosyada mevcut yazı cevabına göre transfer işleminin saat 23:54'te yapıldığının anlaşılması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre devamlı yaz saati uygulaması da dikkate alınarak suç tarihinde gece vaktinin saat 20:20'de başladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeple 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2 maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/24327, K. 2026/1913, T. 05.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-24327-e-2026-1913-k-606d70843f47