Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2429 E. 2024/3763 K. – Hırsızlık

BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/426 E., 2018/583 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanığın 21.08.2020, 01.09.2020, 21.10.2020 tarihli ve diğer dilekçelerindeki anlatımlarından eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulundu ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın son bildirdiği adrese değil, UYAP sisteminde MERNİS adresi olarak görülen adrese tebliğ yapıldığı, bu adrese yapılan tebliğin iade gelmesi üzerine aynı adrese MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usûlsüz olduğu ve sanığa gerekçeli kararın tebliği işleminin usûlüne uygun yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile temyizin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı dava açılırken iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması istenilmediği halde Mahkemece ek savunma hakkı verilmeden geceye ilişkin hükmün uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, 2) Sanık hakkında 06.02.2008 tarihli ilk hükümde hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelendiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.10.2012 tarihli ve 2010/29808 Esas, 2012/16364 Karar sayılı bozma ilâmından sonra hırsızlık suçundan kurulan hüküm ertelenmeksizin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine hükmün erteleme hükümleri uygulanmadan aynen açıklandığı belirlenmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle, hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.