Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22077 E. 2024/20667 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/22077
Karar No
2024/20667
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1070 E., 2023/351 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, tehdit HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Sanık hakkında atılı konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçlarının işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 106/1. maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 09.12.2014 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 06.04.2023 olan ikinci mahkûmiyet tarihleri arasında geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesine Gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/22077, K. 2024/20667, T. 19.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-22077-e-2024-20667-k-3c2bd1575d65