Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20213 E. 2024/17182 K. – Suç Eşyasının

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/576 E., 2022/643 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında suça konu motorlu testerenin hiçbir aşamada bulunamamasına rağmen, yazılı şekilde "testerenin sanığın iş yerinde bulunduğu, kendisinden habersiz biçimde buraya bırakılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu" şeklinde dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçeye yer verilmesi, gerekçede yer verilen diğer hususların sanığın suçu işlediği hususunda yeterli olduğu gözetilerek mahallinde, gerekçeden çıkarılmak suretiyle düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiş, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakat ettiğini belirtmesine rağmen, Mahkemece, sanığın muvafakatinin olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklinde dosya kapsamına uymayan gerekçe ile karar verilmiş ise de, hüküm tarihindeki adlî sicil kaydında yer alan Erciş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/57 Esas 2022/169 Karar sayılı 01.04.2022 kesinleşme tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar sebebiyle denetim süresi içerisinde yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilerek sonuca etkili olmadığından, gerekçenin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen suç için hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü hâlde yazılı şekilde sadece hapis cezasına hükmedilerek adlî para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.