Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19705 E. 2024/4864 K.
Konu: Karşılıksız Yararlanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/19705
- Karar No
- 2024/4864
- Karar Tarihi
- Konu
- Karşılıksız Yararlanma
BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/185 E., 2021/626 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2015 tarihli ve 2015/14592 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında demir polis rozeti ve sahte polis tanıtma kartı ile metrobüse serbest geçiş yapmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemi nedeniyle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/1, 35, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/1177 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 163/1, 35, 62. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58.maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli ve 2020/3935 Esas, 2021/1790 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suçun yasal unsurları oluşmadığı için beraatine karar verilmesi gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/626 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın 27.10.2015 günü saat 17.00 civarında Sefaköy metrobüs durağına geldiği, burada bekleyen güvenlik görevlisine cüzdanındaki polis rozeti ve polis tanıtma kartını göstererek, metrobüs durağına geçtiği, ancak görevlinin durumdan şüphelendiği ve tekrar kimliği görmek istediği, sanığın bunu kabul etmemesi üzerine polise ihbarda bulunulduğu ve olay yerine gelen polislerin, sanığın üzerindeki polis rozetini ele geçirdiği, ancak tanıtma kartının sadece yırtık vaziyette resmin olduğu kısmının ele geçtiği, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçu kapsamında dava açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/626 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.