Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19475 E. 2023/9553 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/186 E., 2021/243 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Kamu malına zarar verme İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54325 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/7764 esas, 2017/7536 karar sayılı ilamında yer alan "... sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11/08/2017 tarihli ve aynı esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanık hakkında tekerrür uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkarılmasına dair Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2022 tarihli ve 2019/186 esas, 2021/243 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, kayden 20/07/1998 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 18/12/2014 tarihli ve 2013/112 esas, 2014/535 sayılı kararına konu suçların işlendiği 21/10/2012 tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendinin ilgili bölümünün “... daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Hükümlü hakkında tekerrür uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkarılmasına dair Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2019/186 Esas, 2021/243 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, kayden 20.07.1998 doğumlu olan hükümlünün tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 18.12.2014 tarihli ve 2013/112 Esas, 2014/535 Karar sayılı kararına konu suçları işlediği 21.10.2012 tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlendiği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2019/186 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.